MailFacebookYoutube








 



Jan Schuurman
In de beginperiode plaatst de redactie van het HBtje nog wel eens een mopje in het blad. Blijkbaar lukt het niet altijd alle pagina’s vol te krijgen en dan is een mopje een leuke bladvulling. Eén mop wil ik de nog een keer in herinnering brengen.
De mop gaat als volgt:
Om drie uur ’s nachts wordt de eigenaar van café het “Het Houten Paard” uit zijn bed gebeld. Een dronken kerel vraagt aan de telefoon: “Baas hoe laat gaat de zaak open?” “Om negen uur morgen vroeg” antwoordt de kastelein en smijt de hoorn neer. Een minuut later rinkelt de telefoon opnieuw. De zelfde stem vraagt: “Ik heb het net niet goed verstaan, gaat je zaak pas om elf uur open?” “Om negen uur al”, schreeuwt de drankverkoper, “En je hoeft er niet op te rekenen dat je er een minuut eerder in komt.” “Erin?” zegt de klant, “Ik moet eruit!”

Dit mopje doet me denken aan het voorval dat onze plaatsgenoot Jan Schuurman lang geleden is overkomen. Jan heeft namelijk in zijn jonge jaren een kermisnacht  in het “Het Springende Paard” doorgebracht.  Dit zit zo: Het was kermis en Jan stond “mooi an”. Zo tegen sluitingstijd werd hij moe van het staan. In een uitbouwtje in de zaal vond hij een plekje om even te zitten. Het duurde niet lang of Jan was in dromenland. Na sluitingstijd heeft het personeel alles gecontroleerd, het geld en de rommel opgeruimd en het café afgesloten. Daarbij heeft men Jan over het hoofd gezien. Jan heeft zelf ook niet gemerkt dat iedereen weg was. Pas de volgende ochtend, toen het café weer open ging,  werd hij wakker. Hij was meteen de eerste klant. Hij is toch eerst maar even naar huis gegaan om te douchen en schone kleren aan te trekken.

Jaap Kroon